مطلب 8296

●نوشته‌جات این بزرگ شدن هم مقوله خیلی عجیبی هست. اون اول‌ها که مسؤلیت‌هات بزرگ‌تر می‌شن حسابی ذوق می‌کنی، دیگه اومدی تو جمع آدم بزرگ‌ها؛ کم‌کم خسته می‌شی ولی عادت می‌کنی، مسئله‌ها بزرگ‌تر می‌شن، مسئله‌ها متفاوت می‌شن، یه‌جوری می‌گذره، نمی‌فهمی. گاهی هم پیش میاد این وسط کم میاری، درجا می‌زنی، ممکنه یه مدت بری تو لاک خودت... . یه روزی به خودت میای، می‌بینی مسئولیت‌هات دیگه واقعا بزرگ شدند، خیلی بزرگ. باید حواست به خیلی چیز‌ها باشه، چیزهای زیادی که اگه رعایت‌شون نکنه همه‌شون هزینه دارند، هزینه‌های واقعی، هزینه‌های سخت. مثلا اگه شب یک ساعت دیرتر بخوابی فردا صبحش مرگت می‌گیره، اگه پول‌هاتو اشتباه خرج کنی، باید از یکی از خوشی‌هات بزنی، اصلا بگو ببینم چقدر خوشی داری؟ اونقدری هست که بخوای بزنی اصلا؟ بگذریم، بزرگ شدن این‌جوریه که می‌بینی دیگه مسئولیت‌هات غیرقابل اجتناب نیست، جدی و مهم هست. دیگه ادا نیست، دیگه با مسخره‌بازی تموم نمی‌شه. می‌بینی تو دیگه اون آدم بزرگه‌ای هستی که بقیه راجع بهشون صحبت می‌کنند، نظر می‌دن، همونی شدی که فکر می‌کردی هیچوقت نمی‌شی. بزرگ شدن مقوله عجیبی هست. حالا تو اون آدمی هستی که فقط تو عکسا متوجهش می‌شی، فکر می‌کنی هنوز اون نوجوون، اون کودک دیروزی. همین. #Rob_Khan_Small #Mahed